tag:blogger.com,1999:blog-56526922011-04-21T23:39:54.215-04:00هاج و واج Havj-O-VajA Persian's DiaryBabakhttp://www.blogger.com/profile/05620952137583646202noreply@blogger.comBlogger51100tag:blogger.com,1999:blog-5652692.post-1060704349074156062003-08-12T12:05:00.000-04:002003-08-13T16:49:45.753-04:00پاريس -قسمت سوم
از هتل که خارج شديم سر اولين چهار راه يک مترو بود. از پله ها پايين رفتيم ولي نمي دانستيم چه توقعي داشته باشيم ازانچه انجا خواهيم ديد. انچه بياد داشتم اين بود که متروهاي شهر تورنتو از ميلان نسبتا ترو تميزتر بودند هرچند که در تورنتو تنها 3 خط و در ميلان 5 خط مترو بود.
در همان لحظه ورود فهميدم که مترو پاريس چيزي متفاوت از انچه قبلا ديده بودم هست. با بيش از 21 خط مترو بيشتر Babakhttp://www.blogger.com/profile/05620952137583646202noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5652692.post-1060611807741887142003-08-11T10:23:00.000-04:002003-08-13T16:57:06.020-04:00پاريس 2پاريس - قسمت دوم
چيزي طول نکشيد که يک هتل مناسب و ارزون پيدا کردم و با سيروس وارد اتاقي در طبقه سوم شديم، اتاق نسبتا کوچکي بود اما براي 2 شب اقامت ما کافي بود.
ساختمان قديمي هتل حکايت از قدمت اون محل داشت، پنجره کوچکي که به حياط پشت ساختمان باز مي شد مشرف به پنجره هاي ساختمان مقابل بود، مثل اين بود که سالها اينجا زندگي کرده بودم؛ هيچ احساس غريبي نمي کردم. نسيمي ملايم به محض باز کردن پنجره Babakhttp://www.blogger.com/profile/05620952137583646202noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5652692.post-1060447887086578652003-08-09T12:51:00.000-04:002003-08-13T14:59:30.596-04:00پاريسپاريس - قسمت اول
وقتي با قطار 10.30 شب از ميلان به پاريس رسيديم ساعت حدود 8.30 صبح بود. اولين چيزي که من و سيروس رو متوجه خودش کرد تميزي خيابونها ونظم ترافيک در مقايسه با ميلان بود، هوا هم البته کمي سردترازاونجا بود ومن با لباسهاي استين کوتاهي که پوشيده بودم کاملااين رو احساس ميکردم.
مدتي بود که روز اغاز شده بود خورشيد تازه تونسته بود از پشت ساختمونهاي بلند سر بيرون کنه ، کم کم احساس Babakhttp://www.blogger.com/profile/05620952137583646202noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5652692.post-1060404793998910842003-08-09T00:53:00.000-04:002003-08-13T14:52:49.033-04:00شهردار تورنتوشهردار تورنتو
چندي پيش براي اماده شدن جهت امتحانهاي فينال به کتاب فروشي ايندگو در تقاطع خيابان يانگ و اگلينتون رفته بودم که از طبقه بالا در حالي که به بيرون نگاه ميکردم متوجه يک مرد مسن شدم که قصد عبور از خيابان رو داشت. در يک لحظه وقتي به طرف چپ
نگاه ميکرد متوجه نيم روخش شدم واحساس کردم که سيماي اون برام اشناست . به خودم گفتم ممکن نيست اون باشه.ر
وقتي بالاخره از خيابان عبور کرد شخصي Babakhttp://www.blogger.com/profile/05620952137583646202noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5652692.post-1060283852599469402003-08-07T15:17:00.000-04:002003-08-13T14:52:18.830-04:00کانون جهانديدگان شيرازکانون جهانديدگان شيراز
شايد باور اين موضوع کمي مشکل باشه در ملکي که جوانانش با محدوديتهاي زياد و يک نوع سر خوردگي دايم مواجه هستند، مکاني وجود داره که بزرگسالنش و به عبارتي پدربزرگها و مادر بزرگهاي انها دور هم جمع ميشن و از برنامه مختلفي مثل اموزش
موسيقي،زبان و ورزش استفاده کاملا رايگان ميکنن يا با هزينه هاي خيلي کم به مسافرتهاي تفريحي ميروند. من خودم وقتي در ايران بودم از خيليهاشون شنيدم کهBabakhttp://www.blogger.com/profile/05620952137583646202noreply@blogger.com